Pim Hens

http://en.wikipedia.org/wiki/Spacetime

Spacetime (Ruimtetijd in het Nederlands) is het mathematisch model (of beter elk mathematisch model) dat tijd en ruimte verbindt in één enkele constructie. Volgens de Euclidische ruimteperceptie kunnen we zeggen dat de ruimte 3 dimensies heeft: breedte, hoogte en diepte. Tijd wordt de vierde dimensie. Door het combineren van deze 4 dimensies hebben wetenschappers een aantal theorieën over de werking van ons heelal kunnen vereenvoudigen, zowel op supergalactisch als op subatomisch niveau.

Dit artikel legt goed uit wat juist wordt bedoeld met Ruimtetijd en trekt ook de link naar de generale en speciale relativiteitstheorie, die toch wel erg belangrijk zijn als het gaat over het onderzoek naar tijd.

Leonardo Da Vinci (15 april 1452 - 2 mei 1519) was een beroemde Italiaanse architect, uitvinder, ingenieur, filosoof, sterrenkundige, natuurkundige, scheikundige, beeldhouwer, schrijver, schilder en componist uit de Renaissance. Hij wordt gezien als het schoolvoorbeeld van het renaissance-ideaal van de uomo universale en als genie.

Hij heeft heel wat ontwerpen gemaakt voor ‘futuristische’ machines, zoals een helicopter, vliegtuigen,…
In zijn tijd werd hij uitgelachen als hij zei dat de mensen eens zouden kunnen vliegen als vogels. De ‘echte’ wetenschappers van zijn tijd wisten het allemaal beter… Dit kon toch nooit waar zijn?? Ze verklaarden Da Vinci voor gek. Nu, ongeveer 500 jaar later, kunnen we ons afvragen: “wie is/was eigenlijk de gek?” De wetenschappers die pretendeerden de kennis in pacht te hebben, of diegene die iets totaal nieuws in het leven riep? Met mijn eindwerk zo het zo ook wel eens kunnen gaan

http://en.wikipedia.org/wiki/Many-worlds_interpretation

Dit wetenschappelijk artikel gaat over de mogelijkheid dat het universum eigenlijk een multiversum is. Iedere beslissing die iemand maakt zorgt ervoor dat het universum opsplitst in meerdere takken, waarbij elke tak het ander resultaat van de genomen beslissing voorstelt.
In dit artikel wordt bijzonder diep ingegaan op deze theorie, en dat zorgt voor een goede aanvulling van de eerder verschenen artikels over het multiversum.

Multiversum is interessant, omdat wanneer er wordt nagedacht over tijdreizen, en dan zeker naar het verleden, een multiversum vaak naar voren wordt geschoven als antwoord op de verschillende paradoxen.In mijn eigen tijdreistheorie probeer ik het multiversum niet te gebruiken, omdat dat een heel andere ervaring van ‘het verleden’ met zich meebrangt.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Unreality_of_Time

Dit artikel gaat overeen essay geschreven door John McTaggart Ellis McTaggart in 1908. Deze werd gepubliceerd in “Mind: A Quarterly Review of Psychology and Philosophy 17 (1908): 456-473″. McTggert demonstreert de onrealiteit van de tijd door op 2 manieren het verloop van de tijd te bekijken.

De essay is ondertussen misschien wel wat gedateerd, maar nog best wel de moeite van het lezen waard. Hij geeft immers een goed beeld van wat het betekend om na te denken over tijd, en alle vragen die daarbij horen: wat is tijd, welke richting gaat hij uit, …

http://en.wikipedia.org/wiki/Growing_block_universe

In dit artikel wordt dieper ingegaan op het growing block universe dat wordt verondersteld in het eternalisme. Deze theorie heeft heel wat aanknopingspunten met mijn eigen ruimtetijdsnaar-theorie, en is dus best de moeite van het lezen waard.

http://en.wikipedia.org/wiki/Eternalism_%28philosophy_of_time%29

Het eternalisme is een filosofische strekking binnen de filosofie van tijd die ervan uitgaat dat ieder moment in de tijd even belangrijk is. Er bestaat niet echt een verleden, een heden en een toekomst. De bevattingen van deze verschillende momenten in de tijdlijn zijn afhankelijk van het referentiekader van de toeschouwer.
Deze strekking omschrijft de ruimtetijd als een vier-dimensionale blok die groeit. Deze strekking lijkt mij nogal interessant, omdat mijn eigen theorie ook in diezelfde richting evolueert.

http://en.wikipedia.org/wiki/Presentism_%28philosophy_of_time%29

In het presentisme gaat men ervan uit dat enkel het heden echt bestaat en dus van belang is. Deze filosofie staat tegenover het eternalisme, dat later zal worden besproken.

http://en.wikipedia.org/wiki/Philosophy_of_space_and_time

Wat is tijd? Gaat tijd altijd in 1 richting? Welke richting is dat dan?? Is tijd iets wat de mens heeft bedacht, of bestaat tijd ook buiten onze geest, als een universeel gegeven binnen ons universum (absolute tijd)? In dit artikel wordt er wat dieper ingegaan op de meningen van verscillende filosofen en fysici over deze (en andere) vragen.

Naast de algemene vraag “wat is tijd” stel ik me de volgende vraag: “Wat gebeurt er met de tijd die voorbij is? Waar gaat deze naartoe??”

Is voorbije tijd nog bereikbaar, of is deze gewoon verdwenen. Hoe loopt tijd langs een bepaalde lijn? Er bestaat een kortverhaal van Stephen King, met als Engelse titel The Langoliers, die een leuke theorie lanceert over wat er gebeurt met de tijd die verdwenen is. In het verhaal gaat een groep van mensen met het vliegtuig door een scheur in de werkelijkheid, waardoor ze ergens komen 2 minuten na die tijd voorbij is. Die wereld lijjkt op de een of andere manier dof, kleurloos. Na enige tijd in deze wereld te verblijven komen de Langoliers: kleine wezens met vlijmscherpe tanden die de realiteit opeten. Tijd die voorbij is wordt dan volgens King opgegeten door een soort van superdimensionale wezens. Tijd die voorbij was, was dan ook echt weg (opgegeten)

Wat gebeurt er met de tijd die voorbij is? Deze vraag is in feite het kernprobleem van mijn onderzoek.

Tijdreizen en paradoxen

Terugkeren in de tijd wordt door veel wetenschappers onmogelijk geacht door de paradoxen die tevoorschijn komen als we terugkeren naar het verleden. De grootvaderparadox en de creatieparadox zijn hier de bekendste voorbeelden van.

Als we dus een machine willen maken die terugkeert naar het verleden, dan moeten we een manier vinden om die paradoxen te omzeilen. In de categorie Bestaande Theorieën zijn er een heel aantal artikels die dieper ingaan op de verschillende paradoxen en die een aantal mogelijke oplossingen bieden voor die paradoxen.

Een bekende oplossing is het bestaan van parallelle universums. Telkens wanneer iemand teruggaat naar het verleden en hij (of zij) doet iets waardoor de loop van de originele tijdlijn zou wijzigen, dan ontstaat een nieuwe afsplitsing van de tijdlijn, zodat er dan 2 bestaan. In de originele tijdlijn blijft alles ongewijzigd, zodat het ‘originele heden’ blijft bestaan, terwijl in de nieuwe tijdlijn alles verder ontwikkeld vanaf het punt van ingrijpen. Een voorbeeld: je keert terug en doodt je grootvader voor je vader of moeder is gemaakt. In dat geval zou jij niet kunnen bestaan, en dus ook niet teruggekeerd kunnen zijn om je grootvader te doden. Besta jij dan nog wel? En hoe ben je in het verleden verzeild geraakt? De oplossing van de paralelle tijdlijnen gaat dan als volgt: vanaf het punt dat jij in het verleden je grootvader doodt, ontstaat er een nieuwe lijn. De originele lijn, waarin je grootvader blijft leven en jij dus bestaat en kan terugkeren om hem te doden blijft bestaan. In deze lijn veranderd er niets. Op de splitsing van de tijdlijnen (waar je je grootvader doodt) begint een nieuwe tijdlijn, waarin je grootvader dood is, en dus ook je moeder of vader niet ter wereld kunnen komen en jij dus ook niet. Maar aangezien jij al in die tijdlijn bestaat, kan je daar wel blijven bestaan. Je kan echter niet meer terug naar je ‘eigen’ heden, dat je kende zoals daarvoor. Die tijdlijn is vooor jou afgesneden op het moment dat je je grootvader om het leven bracht.

Deze oplossing lijkt aannemelijk, en er zijn heel wat films en series gebaseerd op deze theorie (bijvoorbeeld de bekende reeks Sliders). Daarbij stel ik me de volgende vraag: hoeveel paralelle werelden kunnen er ontstaan (of bestaan) in het universum (of multiversum zoals dat dan heet). Kan het zijn dat het multiversum vol geraakt op een bepaald moment. Welk ingrijpen is verantwoordelijk voor het ontstaan van een nieuwe tijdlijn? Gaat het enkel over een ingrijpen dat gebeurt door het teruggaan in de tijd, of is iedere beslissing die we nemen verantwoordelijk voor een nieuwe afsplitsing? Wil dit dan zeggen dat ons universum zich op ieder moment van de dag opsplitst in oneindig veel paralelle tijdlijnen (dit wil zeggen dat er dus ook talloze tijdlijnen zijn waarin ik geen Grafische studeer, omdat ik op mijn zesde dan toch ja zei toen mijn vader me naar de muziekschool wou sturen… Paralelle werelden waarin ik dan toch een broemde rockster zou zijn…)

Zijn nietige, tijdelijke wezens zoals de mens in staat om door een heel kleine handeling, een heel eigen universum te creeëren??