Pim Hens

Tijdreizen en paradoxen

Terugkeren in de tijd wordt door veel wetenschappers onmogelijk geacht door de paradoxen die tevoorschijn komen als we terugkeren naar het verleden. De grootvaderparadox en de creatieparadox zijn hier de bekendste voorbeelden van.

Als we dus een machine willen maken die terugkeert naar het verleden, dan moeten we een manier vinden om die paradoxen te omzeilen. In de categorie Bestaande Theorieën zijn er een heel aantal artikels die dieper ingaan op de verschillende paradoxen en die een aantal mogelijke oplossingen bieden voor die paradoxen.

Een bekende oplossing is het bestaan van parallelle universums. Telkens wanneer iemand teruggaat naar het verleden en hij (of zij) doet iets waardoor de loop van de originele tijdlijn zou wijzigen, dan ontstaat een nieuwe afsplitsing van de tijdlijn, zodat er dan 2 bestaan. In de originele tijdlijn blijft alles ongewijzigd, zodat het ‘originele heden’ blijft bestaan, terwijl in de nieuwe tijdlijn alles verder ontwikkeld vanaf het punt van ingrijpen. Een voorbeeld: je keert terug en doodt je grootvader voor je vader of moeder is gemaakt. In dat geval zou jij niet kunnen bestaan, en dus ook niet teruggekeerd kunnen zijn om je grootvader te doden. Besta jij dan nog wel? En hoe ben je in het verleden verzeild geraakt? De oplossing van de paralelle tijdlijnen gaat dan als volgt: vanaf het punt dat jij in het verleden je grootvader doodt, ontstaat er een nieuwe lijn. De originele lijn, waarin je grootvader blijft leven en jij dus bestaat en kan terugkeren om hem te doden blijft bestaan. In deze lijn veranderd er niets. Op de splitsing van de tijdlijnen (waar je je grootvader doodt) begint een nieuwe tijdlijn, waarin je grootvader dood is, en dus ook je moeder of vader niet ter wereld kunnen komen en jij dus ook niet. Maar aangezien jij al in die tijdlijn bestaat, kan je daar wel blijven bestaan. Je kan echter niet meer terug naar je ‘eigen’ heden, dat je kende zoals daarvoor. Die tijdlijn is vooor jou afgesneden op het moment dat je je grootvader om het leven bracht.

Deze oplossing lijkt aannemelijk, en er zijn heel wat films en series gebaseerd op deze theorie (bijvoorbeeld de bekende reeks Sliders). Daarbij stel ik me de volgende vraag: hoeveel paralelle werelden kunnen er ontstaan (of bestaan) in het universum (of multiversum zoals dat dan heet). Kan het zijn dat het multiversum vol geraakt op een bepaald moment. Welk ingrijpen is verantwoordelijk voor het ontstaan van een nieuwe tijdlijn? Gaat het enkel over een ingrijpen dat gebeurt door het teruggaan in de tijd, of is iedere beslissing die we nemen verantwoordelijk voor een nieuwe afsplitsing? Wil dit dan zeggen dat ons universum zich op ieder moment van de dag opsplitst in oneindig veel paralelle tijdlijnen (dit wil zeggen dat er dus ook talloze tijdlijnen zijn waarin ik geen Grafische studeer, omdat ik op mijn zesde dan toch ja zei toen mijn vader me naar de muziekschool wou sturen… Paralelle werelden waarin ik dan toch een broemde rockster zou zijn…)

Zijn nietige, tijdelijke wezens zoals de mens in staat om door een heel kleine handeling, een heel eigen universum te creeëren??