Pim Hens

Naast de algemene vraag “wat is tijd” stel ik me de volgende vraag: “Wat gebeurt er met de tijd die voorbij is? Waar gaat deze naartoe??”

Is voorbije tijd nog bereikbaar, of is deze gewoon verdwenen. Hoe loopt tijd langs een bepaalde lijn? Er bestaat een kortverhaal van Stephen King, met als Engelse titel The Langoliers, die een leuke theorie lanceert over wat er gebeurt met de tijd die verdwenen is. In het verhaal gaat een groep van mensen met het vliegtuig door een scheur in de werkelijkheid, waardoor ze ergens komen 2 minuten na die tijd voorbij is. Die wereld lijjkt op de een of andere manier dof, kleurloos. Na enige tijd in deze wereld te verblijven komen de Langoliers: kleine wezens met vlijmscherpe tanden die de realiteit opeten. Tijd die voorbij is wordt dan volgens King opgegeten door een soort van superdimensionale wezens. Tijd die voorbij was, was dan ook echt weg (opgegeten)

Wat gebeurt er met de tijd die voorbij is? Deze vraag is in feite het kernprobleem van mijn onderzoek.

Tijdreizen en paradoxen

Terugkeren in de tijd wordt door veel wetenschappers onmogelijk geacht door de paradoxen die tevoorschijn komen als we terugkeren naar het verleden. De grootvaderparadox en de creatieparadox zijn hier de bekendste voorbeelden van.

Als we dus een machine willen maken die terugkeert naar het verleden, dan moeten we een manier vinden om die paradoxen te omzeilen. In de categorie Bestaande Theorieën zijn er een heel aantal artikels die dieper ingaan op de verschillende paradoxen en die een aantal mogelijke oplossingen bieden voor die paradoxen.

Een bekende oplossing is het bestaan van parallelle universums. Telkens wanneer iemand teruggaat naar het verleden en hij (of zij) doet iets waardoor de loop van de originele tijdlijn zou wijzigen, dan ontstaat een nieuwe afsplitsing van de tijdlijn, zodat er dan 2 bestaan. In de originele tijdlijn blijft alles ongewijzigd, zodat het ‘originele heden’ blijft bestaan, terwijl in de nieuwe tijdlijn alles verder ontwikkeld vanaf het punt van ingrijpen. Een voorbeeld: je keert terug en doodt je grootvader voor je vader of moeder is gemaakt. In dat geval zou jij niet kunnen bestaan, en dus ook niet teruggekeerd kunnen zijn om je grootvader te doden. Besta jij dan nog wel? En hoe ben je in het verleden verzeild geraakt? De oplossing van de paralelle tijdlijnen gaat dan als volgt: vanaf het punt dat jij in het verleden je grootvader doodt, ontstaat er een nieuwe lijn. De originele lijn, waarin je grootvader blijft leven en jij dus bestaat en kan terugkeren om hem te doden blijft bestaan. In deze lijn veranderd er niets. Op de splitsing van de tijdlijnen (waar je je grootvader doodt) begint een nieuwe tijdlijn, waarin je grootvader dood is, en dus ook je moeder of vader niet ter wereld kunnen komen en jij dus ook niet. Maar aangezien jij al in die tijdlijn bestaat, kan je daar wel blijven bestaan. Je kan echter niet meer terug naar je ‘eigen’ heden, dat je kende zoals daarvoor. Die tijdlijn is vooor jou afgesneden op het moment dat je je grootvader om het leven bracht.

Deze oplossing lijkt aannemelijk, en er zijn heel wat films en series gebaseerd op deze theorie (bijvoorbeeld de bekende reeks Sliders). Daarbij stel ik me de volgende vraag: hoeveel paralelle werelden kunnen er ontstaan (of bestaan) in het universum (of multiversum zoals dat dan heet). Kan het zijn dat het multiversum vol geraakt op een bepaald moment. Welk ingrijpen is verantwoordelijk voor het ontstaan van een nieuwe tijdlijn? Gaat het enkel over een ingrijpen dat gebeurt door het teruggaan in de tijd, of is iedere beslissing die we nemen verantwoordelijk voor een nieuwe afsplitsing? Wil dit dan zeggen dat ons universum zich op ieder moment van de dag opsplitst in oneindig veel paralelle tijdlijnen (dit wil zeggen dat er dus ook talloze tijdlijnen zijn waarin ik geen Grafische studeer, omdat ik op mijn zesde dan toch ja zei toen mijn vader me naar de muziekschool wou sturen… Paralelle werelden waarin ik dan toch een broemde rockster zou zijn…)

Zijn nietige, tijdelijke wezens zoals de mens in staat om door een heel kleine handeling, een heel eigen universum te creeëren??

Wat is tijd?

Tijd is beweging, of anders gezegd, wij meten tijd aan de hand van beweging. Hoe lang duurt het om van punt a naar punt b te gaan. Voor ons op aarde wordt tijd ingedeeld volgens de beweging van de hemellichamen. de aarde draait volledig rond zijn as in 24u, dus dat is een dag. De aarde draait rond de zon in 365 dagen, dus dat wordt een jaar…

Maar wat is tijd eigenlijk op een kosmische schaal? Wat is tijd als we praten over het universum (en alle andere universa daarrond)? We zeggen dat tijd voortvloeit. Maar waar vloeit hij langs? We gebruiken tijd om het vloeien van iets te meten, maar hoe kunnen we tijd gebruiken o tijd te meten? We zitten erin vast! (Carl Sagan over tijdreizen)

Al eeuwen lang vragen mystici, wetenschappers en filosofen zich af wat tijd is. Veel oude Griekse filosofieën denken na over het concept van de eeuwigheid, en diezelfde eeuwigheid is het centrale thema in bijna alle godsdiensten.
Kan tijd stilgezet worden? Heel wat mystici denken van wel. Angelus Silesius, een filosoof en poëet uit de zesde eeuw na Christus dacht dat tijd kon stilgezet worden door mentale krachten:
“Time is of our own making; its clock ticks in your head.
The moment you stop thought, time stops dead.” (http://www.pbs.org/wgbh/nova/time/through.html)

De ruimtetijdsnaar is in feite het basisonderdeel van mijn tijdreistheorie.

WHERE WOULD YOU GO?

Tijdreizen is iets wat me heeft gefascineerd vanaf het eerste moment dat ik de film Back To The Future zag, ergens in ‘86 of ‘87. Ik was uitermate gefascineerd door de film, niet alleen omdat Michael J. Fox mijn favoriete acteur was, maar vooral door de uiterst coole wagen waarin hij rondreed.
Naast de acteerpresaties en de wagen was ik uiteraard ook erg gefascineerd door de theorie van het tijdreizen. Ik kan me niet meer herinneren hoeveel nachten ik heb wakker gelegen terwijl ik nadacht over de consequenties van terugkeren naar het verleden, maar ik weet wel nog dat het er veel waren! Het leek me dan ook een goed idee om dit gegeven te gebruiken als onderwerp voor mijn masterproef.

de werktitel Where would you go? houdt al een deel in van mijn onderzoek. Stel dat de mogelijkheid om terug te keren naar het verleden binnen handbereik lag, waar zouden we dan naartoe willen gaan? Gaan we terug om getuige te zijn van grootse historische gebeurtenissen, zoals de Guldensporenslag, de val van de Berlijnse Muur,… of gaan we terug naar momenten uit ons eigen verleden om die nog eens opnieuw te beleven? De dag dat grootvader me leerde fietsen, of de eerste communnie,… De mogelijkheden lijken eindeloos en waarschijnlijk heeft iedereen zijn eigen idee waarnaartoe terug te keren.

1 Ding is alvast zeker: als de technologie ons toelaat om terug te keren naar het verleden, gaan er heel wat mensen zijn die veel geld over hebben om dit te kunnen doen. Een bureau voor tijdtoerisme is dan ook geen slecht idee.

http://en.wikipedia.org/wiki/Grandfather_paradox

Een bredere uitleg over de grootvaderparadox vanop wikipedia. In een notedop:
Stel dat je teruggaat naar het vrleden, en je vermoordt je grootvader vooraleer hij je moeder (of vader) heeft gemaakt. Hoe kan jij dan ter wereld zijn gekomen, en verder, hoe kan jij dan zijn teruggekeerd naar het verleden om je grootvader te vermoorden,…

deze paradox is de bekendste van alle paradoxen als het gaat over tijdreizen. Hij is ook het onderwerp van de bekende filmreeks ‘Back To The Future‘

http://www.friesian.com/paradox.htm

Een extra woordje uitleg over enkele van de paradoxen die kunnen ontstaan door in de tijd te reizen.
Paradoxen zijn erg belangrijk voor tijdreizigers en de mensen die nadenken over de mogelijkheid om terug te keren naar het verleden, omdat de paradoxen door een grote groep van wetenschappers worden aangevoerd als bewijs dat tijdreizen onmogelijk is…

Een voorbeeld van een paradox, de creatieparadox:
Stel: je koopt in de Fnac “Het verzamelde werk van William Shakespeare”. Je gaat in je tijdmachine terug naar de tijd van Shakespeare, maar voor hij begon te schrijven aan zijn bekende werken. Je geeft hem de boeken met zijn verzamelde werk en je zegt hem: “Dag William, ik kom uit de toekomst, en dit zijn de boeken die jij gaat schrijven. Geef ze gewoon uit en je wordt één van de bekendste schrijvers ter wereld zonder dat je iets moet doen!”. Veronderstel nu dat Shakespeare je gelooft. Hij leest de boeken, denkt: “Tiens, da’s niet slecht!” en geeft de boeken uit onder zijn eigen naam. Hij wordt bekend door zijn geniale werken (die hij op dat moment niet zelf heeft geschreven) en geniet van zijn rustige rijkeluisleventje. Intussen ben jij terug aangekomen in je eigen tijd, en je gaat naar de Fnac en ziet daar de boeken staan van Shakespeare “Het verzamelde werk”…
WIE HEEFT DEZE BOEKEN GESCHREVEN?
(zie ook de eerdere post over Tijdreizen en het verhaal van Robert Heinlein ‘By His Bootstraps‘)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Tweelingparadox

Een extra woordje uitleg over de tweelingparadox vanop wikipedia in begrijpbare taal.

http://web.mit.edu/adorai/timetraveler

Enkele mensen op het MIT kwamen tot het bijzondere idee om een conventie te organiseren voor mensen uit de toekomst. Ze maakten heel wat reclame, om ervoor te zorgen dat hun evenement zeker de geschiedenis zou ingaan zodat mensen uit de toekomst van het bestaan op de hoogte zouden zijn. Het was de bedoeling dat mensen uit de toekomst, die in staat zijn om terug te keren naar het verleden, naar het congres zouden komen met tastbaar bewijs dat ze uit de toekomst komen.

Er was niemand die bewees uit de toekomst te komen…

http://www.timetravelfund.com

Dit moet je zeker lezen als je interesse hebt om de toekomst te zien!! Deze mensen hebben een fonds opgericht om mensen uit de toekomst te betalen om mensen van nu naar hun tijd te halen! Supergrappige gedachtengang, zeker lezen